5 / 49 Te 50 zdjęć trzeba znać. Jeśli ich nie widziałeś, musisz to nadrobić Lewis Powell (znany także jako Lewis Payne), zamachowiec, który próbował zabić wiceprezydenta USA Williama H. Sewarda. Współpracownik zabójcy Abrahama Lincolna Johna Wikesa Booth. Zdjęcie pokolorowane, wykonano 4 stycznia 1865. Obok amerykańskich i europejskich produkcji znaleźliśmy też miejsce dla filmów grozy z Azji ("The Ring - Krąg"). Postanowiliśmy jednak potraktować horror wąsko. Dlatego zrezygnowaliśmy z takich tytułów jak " Psychoza " czy " Milczenie owiec ", które często - szczególnie w amerykańskich zestawieniach - funkcjonują jako horrory. 595 views, 7 likes, 9 loves, 0 comments, 3 shares, Facebook Watch Videos from ARTzona: STUDYJNE KINO SFINKS poleca na LOVE ROWER 2021/ najsłynniejsze sceny filmowe z jednośladem / Prowadzenie: To najsłynniejsze wersy z ukochanych filmów, które każdy powinien znać. 50 najlepszych cytatów filmowych - najsłynniejsze cytaty filmowe wszechczasów - Obejrzyj 50 Najlepszych Romantycznych Filmów Wszech Czasów Najlepsze kultowe sceny z Polskich komedii #Kiler #Chłopakiniepłaczą#Poranekkojota #Dzieńświra #E=mc2 #Kilerów2-óch #KarieraNikosiaDyzmyWitam serdecznie na k Gospodarzem Kultury jest Stowarzyszenie Filmowców Polskich – największa organizacja ludzi filmu, istniejąca od 1966 roku. Kino należy do Europa Cinemas i Sieci Kin Studyjnych i Lokalnych i jest jednym z nielicznych działających i zmodernizowanych arthousów w Warszawie. Do sali Kultura, na 234 miejsca, wchodzi się od Krakowskiego 541Nic. „Tańczcie, tańczcie, inaczej jesteśmy zgubieni!” – mawiała legendarna niemiecka choreografka Pina Baush. Taniec w kinie pełni rozmaite funkcje – od przyjemnego przerywnika, aż do niezbędnego elementu musicalowej formuły; jest sposobem pozawerbalnej komunikacji zarówno między bohaterami obrazu, jak i twórcą a widzem. Przed Państwem najlepsze filmowe sceny tańca oraz ich gwiazdy…! 1. Singin’ in the Rain – Deszczowa piosenka (reż. Stanley Donen, Gene Kelly, 1952) Donowi Lockwoodowi (Gene Kelly) z musicalu Deszczowa piosenka niestraszna jest brzydka pogoda. Radośnie śpiewa i tańczy z parasolem w ręce, celebrując każdą lecącą z nieba kroplę deszczu… I jak tu nie kochać starego kina? 2. Cheek to Cheek – Panowie w cylindrach (reż. Mark Sandrich, 1935) Heaven…, I’m in heaven… – śpiewa mistrz filmowego parkietu Fred Astaire, kołysząc w ramionach wytworną, blondwłosą Ginger Rogers. W czarno-białym musicalu Panowie w cylindrach legendarny taneczny duet olśniewa widzów swoimi interpretacjami piosenek Irvinga Berlina, z czego najbardziej pamiętne jest ich wykonanie Cheek to Cheek. 3. Mein Herr – Cabaret (reż. Bob Fosse, 1972) Kolejna słynna filmowa scena tańca – z filmu Cabaret. To nagrodzony 8 Oscarami, wyjątkowy musical o gorzkim wydźwięku, którego akcja rozgrywa się w Republice Weimarskiej. Na ulicach przedwojennego Berlina naziści zaczynają terroryzować Żydów, tymczasem w kabaretach trwa beztroska zabawa. Jedną z artystek dostarczających rozrywki obywatelom obojętnym na coraz bardziej niepokojącą sytuację w kraju jest Sally Bowles zagrana brawurowo przez Lizę Minnelli. Na początku filmu gwiazda wykonuje burleskowy taniec z krzesłem, śpiewając piosenkę Mein Herr. 4. Prolog – West Side Story (reż. Robert Wise, Jerome Robbins, 1961) Taniec to ruch! Podobnie jak bijatyki dwóch rywalizujących ze sobą gangów na ulicach Nowego Jorku lat 50. XX wieku… Czy można zatem ułożyć „chuligańską choreografię”? Tak! Przekonują o tym w imponującym prologu twórcy nagrodzonej 10 Oscarami ekranizacji broadwayowskiego musicalu West Side Story z muzyką Leonarda Bernsteina. 5. Taniec bułeczek – Gorączka złota (reż. Charlie Chaplin, 1925) Wystarczy para sztućców i dwie bułeczki, by zabawić towarzystwo siedzące przy stole – dowodzi w niemym filmie Gorączka złota Charlie Chaplin, który daje urocze przedstawienie dziewczętom goszczącym u niego w chatce na zasypanej śniegiem Alasce. To jedna z najbardziej znanych tanecznych scen filmowych. 6. Put the Blame on Mame – Gilda (reż. Charles Vidor, 1946) Gilda to legendarny film noir epoki kodeksu Haysa, w którym w tytułową postać femme fatale wcieliła się rudowłosa Rita Hayworth. Do historii kina przeszła scena, w której artystka wykonuje przed publicznością nocnego klubu utwór Put the Blame on Mame i w uwodzicielski sposób ściąga z siebie długą, czarną rękawiczkę. 7. Taniec Zorby – Grek Zorba (reż. Michalis Kakojanis, 1964) “Naucz mnie tańczyć!” – mówi w ostatniej scenie filmu poturbowany przez los, przebywający na Krecie Anglik (Alan Bates) do swojego przyjaciela, Alexisa Zorby (Anthony Quinn). Sympatyczny Grek pokazuje mężczyźnie kroki do ludowego tańca sirtaki i tym samym przekazuje mu lekcję czerpania radości z życia… 8. You Never Can Tell – Pulp Fiction (reż. Quentin Tarantino, 1994) W nagrodzonym Oscarem za najlepszy scenariusz oryginalny postmodernistycznym Pulp Fiction Quentina Tarantino bohaterowie grani przez Umę Thurman i Johna Travoltę biorą udział w konkursie twista organizowanym przez klub retro. Para prezentuje przed publicznością zabawny taniec do utworu You Never Can Tell Chucka Berry’ego. Zwycięzca może być tylko jeden! 9. (I’ve Had) The Time of My Life – Dirty Dancing (reż. Emile Ardolino, 1987) Dirty Dancing to historia wakacyjnego romansu między 16-letnią Frances (Jennifer Grey) a przystojnym instruktorem tańca (Patrick Swayze), którzy poznają się w luksusowym ośrodku wypoczynkowym w górach Catskill w stanie Nowy Jork. Młodzi kochankowie przygotowują się do hotelowego pokazu mambo. Ich swobodny taniec do nagrodzonej Oscarem piosenki (I’ve Had) The Time of My Life śpiewanej przez Billa Medleya i Jennifer Warnes porywa kończących turnus gości do wspólnej zabawy… 10. Taniec Pięknej i Bestii – Piękna i Bestia (reż. Gary Trousdale, Kirk Wise, 1991) Nie trzeba być urodziwym, by móc tańczyć (i kochać). Wystarczy „patrzeć sercem”… W nagrodzonej 2 statuetkami Oscara disnejowskiej animacji Piękna i Bestia tytułowi bohaterowie tańczą romantycznego walca amerykańskiego w zamkowej sali balowej i coraz bardziej utwierdzają się w przekonaniu o łączącym ich uczuciu… 11. Taniec szkieletów – The Skeleton Dance (reż. Walt Disney, 1929) Na pewnym cmentarzu równo o północy dzieją się straszne rzeczy… Sowa pohukuje, wiatr świszcze, wilk wyje do księżyca, pająki, nietoperze i koty wychodzą z ukrycia, by rozpocząć nocne harce, a z krypt nagrobnych wysuwają się trzaskające ludzkie kości… Kiedy wszystkie szczątki zbiorą się już „do kupy”, rozpoczyna się przezabawny taniec szkieletów i trwa aż do świtu. Tę 5-minutową, czarno-białą animację z cyklu Silly Symphonies (1929–39) stworzył słynny disnejowski rysownik Ub Iwerks i idealnie nadaje się do obejrzenia w Halloween. 12. Taniec na suficie – Królewskie wesele (reż. Stanley Donen, 1951) Taneczne wyczyny Freda Astaire’a w musicalach zawsze budziły podziw i szacunek. Jednak w jaki sposób nakręcono scenę jego stepowania na suficie w Królewskim weselu? Spekulacje trwają do dzisiaj… 13. Jai Ho – Slumdog. Milioner z ulicy (reż. Danny Boyle, 2008) Nagrodzony przez Akademię Filmową w 8 kategoriach Slumdog. Milioner z ulicy to fikcyjna opowieść o chłopaku z hinduskich slumsów (Dev Patel), który dzięki swojej erudycji i życiowemu doświadczeniu wygrywa fortunę w popularnym teleturnieju. Pomysłowym zwieńczeniem dzieła jest taniec rozentuzjazmowanego tłumu do piosenki Jai Ho A. R. Rahmana nakręcony na stacji kolejowej w Mumbaju, będący hołdem brytyjskiego reżysera dla Bollywood. 14. Tango Por Una Cabeza – Zapach kobiety (reż. Martin Brest, 1992) Emerytowany podpułkownik amerykańskiej armii Frank Slade z Zapachu kobiety (Al Pacino w oscarowej roli) bywa grubiański, nieobliczalny i wybuchowy. Na dodatek podczas wojny w Wietnamie stracił wzrok. Jednak nikt nie potrafi prowadzić w tangu tak, jak on i sprawić, by partnerka poczuła się wyjątkowo. Uczcie się, Panowie! 15. Taniec na schodach – Joker (reż. Todd Phillips, 2019) Joker grany przez Joaquina Phoenixa (nagrodzonego za ten występ Oscarem) to klaun-morderca, a jego taniec nigdy nie zwiastuje niczego dobrego… Przed zebraniem swojego najkrwawszego żniwa bohater wykonuje na gothamskich schodach hipnotyzujący taniec, który został zilustrowany piosenką Rock and Roll Part 2 Gary’ego Glittera oraz oryginalną ścieżką dźwiękową do filmu skomponowaną przez Hildur Guðnadóttir. 16. Jezioro łabędzie – Czarny łabędź (reż. Darren Aronofsky, 2010) Czarny łabędź to efektowny dramat psychologiczny o młodej baletnicy (oscarowa kreacja Natalie Portman), która przygotowuje się do podwójnej roli w Jeziorze łabędzim. Obsesyjne dążenie tancerki do perfekcji doprowadza ją do psychozy, która pozwala jej jednak wzorowo wcielić się w białą i czarną łabędzicę w dniu premiery. 17. You Should Be Dancing – Gorączka sobotniej nocy (reż. John Badham, 1977) Tony Manero z Gorączki sobotniej nocy grany przez Johna Travoltę jest „królem parkietu”. Na dyskotekach wszystkie oczy skupione są na nim – jak na przykład podczas jego solowego tańca w otoczeniu migających różnokolorowych świateł do piosenki You Should Be Dancing grupy Bee Gees. 18. Striptiz – Wczoraj, dziś i jutro (reż. Vittorio De Sica, 1963) Striptiz to też taniec! W nagrodzonej Oscarem za najlepszy film nieanglojęzyczny włoskiej komedii romantycznej Wczoraj, dziś i jutro grająca prostytutkę Sophia Loren włącza w tle „Abat-Jour” Henry’ego Wrighta i daje erotyczny pokaz swojemu klientowi, w którego wcielił się Marcello Mastroianni. Seksbombie wcale nie było jednak łatwo zagrać tę scenę, dlatego na planie zdjęciowym korzystała z usług specjalnego instruktora. 19. Występ dyplomowy Nory – Step Up: Taniec zmysłów (reż. Anne Fletcher, 2006) Pierwszy film z tanecznej serii Step Up. Uczennica szkoły artystycznej (Jenna Dewan) poznaje ulicznego tancerza z chuligańską przeszłością (Channing Tatum), który wykonuje na terenie placówki prace społeczne. Będąc pod wrażeniem jego umiejętności zaprasza go do udziału w swoim występie dyplomowym. Połączenie dwóch odmiennych stylów tańca – baletu i hip-hopu – z utworem Yung Joca Bout It daje zniewalający efekt… 20. Taniec w deszczu – Step Up 2: The Streets (reż. Jon M. Chu, 2008) W drugim filmie z serii Step Up niepokorna dziewczyna z biednej dzielnicy Baltimore (Briana Evigam) i pilny student uczelni artystycznej (Robert Hoffman) łączą siły, aby zwyciężyć w nielegalnym turnieju tańca „The Streets”. Podczas rywalizacji razem z grupą znajomych dają obłędny pokaz hip-hopowy w strugach deszczu do Bounce Timbalanda. 21. Love My Way – Tamte dni, tamte noce (reż. Luca Guadagnino, 2017) Tamte dni, tamte noce to nagrodzony Ocarem w kategorii „najlepszy scenariusz adaptowany” (powieść André Acimana z 2007 roku) film LGBT o nastoletnim chłopaku (Timothée Chalamet), który zakochuje się w przystojnym doktorancie (Armie Hammer) przebywającym na wakacjach w jego rodzinnym domu we Włoszech. Główny bohater uświadamia sobie swoje uczucie do mężczyzny, podczas gdy na jednej z wieczornych potańcówek pod gołym niebem z zazdrością obserwuje wczasowicza bawiącego się w otoczeniu adorujących go kobiet do utworu Love My Way zespołu The Psychedelic Furs. 22. Tango argentyńskie – Wytańczyć marzenia (reż. Liz Friedlander, 2006) Jak zachęcić wychowanków publicznej szkoły dla trudnej młodzieży, aby wreszcie wzięli się do roboty i nauczyli tańczyć? Najlepiej dobrym przykładem! Udowadniają to w filmie Wytańczyć marzenia przystojny Antonio Banderas i seksowna Katya Virshilas, którzy zrobili prawdziwe show, prezentując przed uczniami placówki zmysłowe tango do utworu Asi Se Baila El Tango wykonywanym przez Veronicę Vardier. 23. Laser dance – Ocean’s Twelve: Dogrywka (reż. Steven Soderbergh, 2004) Aby dostać się do muzealnego skarbca i wykraść z niego pilnie strzeżone jajo Fabergé należące niegdyś do ostatniej cesarzowej Rosji, Aleksandry Romanowej, trzeba między innymi przejść przez laserowy labirynt. Profesjonalny złodziej o pseudonimie Nocny Lis z komedii kryminalnej Ocean’s Twelve (Vincent Cassel) pokonuje tę przeszkodę… tańcząco! 24. I’ve Seen That Face Before (Libertango) – Frantic (reż. Roman Polański, 1988) W thrillerze Romana Polańskiego Frantic amerykański kardiochirurg Richard Walker (Harrison Ford) z pomocą pięknej Michelle (Emmanuelle Seigner) prowadzi w Paryżu prywatne śledztwo w sprawie tajemniczego zaginięcia swojej żony (Betty Buckley). W trakcie dochodzenia odwiedzają razem klub A Touch Of Class, gdzie Francuzka wykonuje kocie ruchy w tańcu z doktorem do piosenki Grace Jones I’ve Seen That Face Before (Libertango). Nie unikają przy tym podejrzliwych spojrzeń obserwujących ich osób… 25. A Lovely Night – La La Land (reż. Damien Chazelle, 2016) La La Land to nagrodzony 6 Oscarami współczesny musical, który powstał z miłości do starych hollywoodzkich filmów z tego gatunku. Urokliwe partie wokalno-taneczne wykonują w nim Emma Stone i Ryan Gosling. Najbardziej reprezentacyjną sceną La La Landu jest ich taniec do utworu A Lovely Night nakręcony na wzgórzu w Griffith Park w Los Angeles. Udostępnij “Top 25 filmowych scen tańca – filmy o tańcu” swoim znajomym. Muzeum Ziemii Kociewskiej 60 lat temu odbyła się premiera film „Krzyżacy”. Większość scen plenerowych nakręcono w naszym powiecie. Do dzisiaj obejrzało go ponad 32 mln w 1959 kręcono film „Krzyżacy” na podstawie prozy Henryka Sienkiewicza nikt nie spodziewał się, że część zdjęć zostanie nakręconych na Kociewiu. Coś w naszych krajobrazach jednak przyciągnęło filmowców i sprawiło, że teraz możemy pochwalić się tym, że na naszych terenach mieścił się gród Juranda czy Bogdaniec. Za reżyserię „Krzyżaków” odpowiadał Aleksander Ford, który przybył na Kociewie wraz z ekipą filmową w 1959 roku. Stadnina Ogierów była miejscem, gdzie filmowcy ulokowali ponad 250 koni, które brały udział w scenach batalistycznych, przy bitwie pod Grunwaldem. Ponadto, konsultantem w sprawach szermierki został dyrektor stadniny Kazimierz Stawiński. Plan filmowy „Krzyżaków” miał okazję oglądać jako dziecko Zbigniew Potocki, kustosz z Muzeum Ziemi Kociewskiej. To wówczas poznał aktorów odgrywających główne role w filmie. A w tamtym czasie Starogard nawiedziło wiele Mieszkałem z rodziną w Strzelnicy Wojskowej – mówi pan Zbyszek. - W czasie przerw pomiędzy scenami aktorzy przychodzili do naszego domu na kawę zbożową – dodaje. To wówczas miał okazję spotkać się z ówczesnymi gwiazdami, takimi jak: Mieczysławem Kalenikiem, który odgrywał rolę Zbyszka z Bogdańca oraz Andrzejem Szalawskim, czyli filmowym Jurandem ze Pan Szalawski był wspaniałym rysownikiem – informuje Zbigniew Potocki. - Pamiętam, że jak do nas przychodził to sadzał mnie sobie na kolanach i rysował – wspomina. Filmowe miasteczko, które zorganizowano na potrzeby kręcenia filmu zamieszkiwało tysiące osób – aktorów, operatorów, realizatorów i wielu innych. Do scen zbiorowych wybierano również statystów spośród mieszkańcówSpotkanie po latachPan Zbyszek po raz kolejny spotkał się z aktorami już jako dorosły, podczas wystawy na Zamku w Poznałem wówczas Barbarę Horawiankę, która grała służkę porywającą Danusię – mówi. - Jakaż to była przesympatyczna osoba, aż trudno było uwierzyć, że tak dobrze wczuła się w tamtą rolę – plan filmowy w zbiorwej pamięci zapadło szczególnie Jezioro Jamertal. To właśnie tam wybudowano Spychów, czyli Gród Juranda. Projektanci dekoracji zadbali również o to, aby plenerowe atrapy później stały się również Bogdańcem, czyli rodzinną siedzibą Maćka i Zbyszka. Dekoracje były potem atrakcją dla starogardzian, którzy chętnie się wśród nich fotografowali. Także inne okolice Starogardu stały się filmowym plenerem dla scen batalistycznych. Bitwa pod Grunwaldem rozgrywała się na polach pomiędzy Rywałdem a Kolinczem. Z kolei Zygfryd de Lowe popełnił samobójstwo w pobliżu jeziora w Godziszewie. Pierwszy taki film w historii„Krzyżacy” po premierze okazali się najbardziej dochodowym filmem w historii polskiej kinematografii i filmem o największej oglądalności. Do końca XX w. obejrzało go w kinach ponad 32 mln widzów, co pozostaje absolutnym rekordem frekwencyjnym polskiego był pierwszą polską superprodukcją, w której powstanie zaangażowane były ówczesne najwyższe władze filmu wykonano 28 tysięcy kostiumów i uczestniczyło w nim 10 tys. statystów i 470 koni. Jego ogromny jak na owe czasy budżet - w zależności od źródeł – 30-38 mln zł - pozwalał na nakręcenie 6-11 średniej długości filmów topierwszy w dziejach polskiej kinematografii film pełnometrażowy kręcony na specjalnie zakupionej w tym celu taśmie Eastman Kodak w systemie Technicolor oraz w obrazie panoramicznym. Obróbkę Krzyżaków wykonano w laboratorium w ofertyMateriały promocyjne partnera Nasz region cieszył się sporym zainteresowaniem wśród znanych filmowców. Wiele filmów i seriali kręcono nie tylko w Tomaszowie, czy Wolborzu i na Podklasztorzu, ale wielu innych miejscowościach w naszym regionie. Zobaczcie, które miejsca i miejscowości można oglądać na szklanym ekranie. Widziałeś je wszystkie? Kliknij w zdjęcie, aby przejść do Filmowy Województwa ŁódzkiegoPiotrków Tryb., Inowłódz, Tomaszów Maz., Wolbórz, Lipce Reymontowskie, Łódź, Nieborów, Poświętne, Skierniewice, czy Sulejów, to miejsca, gdzie powstawały najsłynniejsze sceny znanych i lubianych polskich filmów, a także seriali. Zobaczcie! Czterej pancerni i pies. Sceny do kultowego serialu powstawa... Tak powstawała "Bitwa Warszawska 1920" w Poświętnem i Piotrk... Polecane ofertyMateriały promocyjne partnera Gościł w swoich murach największe sławy świata muzyki, filmu, polityki i biznesu. Przez kilka dni pełnił funkcję Kwatery Głównej Adolfa Hitlera. To tu podczas stanu wojennego esbecy zatrzymali Jacka Kuronia czy Tadeusza Mazowieckiego. Sopocki Grand Hotel, obecnie Sofitel Grand Hotel, zaznaczył też swoją obecność w polskiej kinematografii. Choć w tym przypadku można raczej mówić o wciąż niewykorzystanym potencjale. Jeden z najsłynniejszych symboli Sopotu powstał w 1927 roku. Budowa obszernego gmachu zajęła trzy lata i pochłonęła kwotę 20 milionów guldenów gdańskich. Wyposażony w alternatywny wodociąg wody morskiej, kasyno i dwa schrony przyciągał gości z najdalszych zakątków świata, którzy na miejscu mogli odpocząć przy muzyce oryginalnego amerykańskiego jazz-bandu, a także połechtać podniebienia wytworami słynnych cukierników z Karlovych Varów. Wysokiego statusu hotelu nie umniejszyła ani II wojna światowa, ani okres PRL, w którym bogactwo i przepych Grand Hotelu, jak chyba nigdy wcześniej ani później, tak mocno nie kontrastował z otaczającą rzeczywistością. Budowana przez lata ranga obiektu, ale i charakterystyczny wygląd, nie mogły ujść uwadze filmowców. Przeczytaj więcej historii w cyklu "Filmowe Trójmiasto"Hotelowe widokówkiSecesyjny, lub - jak wielu woli - neobarokowy styl hotelu stanowił idealny materiał na filmowe pocztówki - kadry uwieczniające majestatyczność obiektu, którymi można było do woli ogrywać filmowe plenery. Jeśli więc ekipa zdjęciowa pojawiała się w Sopocie, to prędzej czy później można ją było spotkać w okolicach Grand Hotelu. I choć typowo "widokowa" funkcja budynku niewiele do filmowej fabuły wnosiła, to odpowiednio urozmaicała scenografię i pozwalała widzowi jednoznacznie kojarzyć ekranowe wydarzenia z konkretnym miejscem, w tym przypadku Sopotem. Takie efekty widokowe zastosowano np. w "Reichu" Władysława Pasikowskiego, gdzie pokazano Grand Hotel z rzadko wybieranej przez operatorów perspektywy lotu ptaka. Kilkusekundowa migawka miała tu głównie zasygnalizować publice przeniesienie opowieści z Niemiec do Polski. I choć bohaterowie filmu większość czasu spędzają w Sopocie, to Grand Hotel w najpopularniejszym wydaniu powraca na ułamek sekundy tylko w jednej scenie, w której Alex (Bogusław Linda) i Ola (Aleksandra Nieśpielak) na pobliskim molo obserwują gwiazdy. W tle widać niewyraźne zarysy charakterystycznej budowli. Do filmu wklejono jeszcze jedną sekwencję z udziałem hotelu, tym razem od strony parkingu, w której Iwona (Julia Rzepecka) zatrzymuje samochód Alexa. Filmowe Trójmiasto: Wakacje płatnych zabójców, czyli "Reich" Pasikowskiego Jako ciekawostkę plenerową Grand Hotel wykorzystano też w filmie Juliusza Machulskiego "Ile waży koń trojański?". Historia Zosi (Ilona Ostrowska), która cofa się w czasie do epoki PRL była też okazją do przypomnienia sobie choćby zapomnianej mody i klimatu nadmorskich kurortów kilka dziesięcioleci wstecz. I w tym przypadku nie mogło oczywiście zabraknąć kadrów wypełnionych w tle słynnym hotelem. Widać to doskonale w scenie rozmowy Zosi ze swoją babcią (Danuta Szaflarska) oraz w sekwencjach kręconych wewnątrz Grand Hotelu. Jednak i tu sopocka wizytówka, oprócz widoków, filmowej treści nie wnosiła praktycznie żadnej. Oprócz duetów aktorskich Linda-Nieśpielak, Szaflarska-Ostrowska na tle Grand Hotelu pozowała jeszcze jedna, kto wie, czy nie najsłynniejsza i nieodłączna niemal para rodzimej kinematografii. W 1973 roku Andrzej Kondratiuk nakręcił refleksyjno-filozoficzną komedię obyczajową "Wniebowzięci", w której głównymi bohaterami są dwaj mężczyźni wygrywający w totka dużą sumę pieniędzy. Szczęśliwcy całą wygraną przeznaczają na spełnienie marzenia, jakim jest podróż samolotem. Arkaszka i Lutek trafiają finalnie nad polskie morze i właśnie na plaży przed Grand Hotelem z rozbrajającą szczerością i pustymi już kieszeniami stwierdzają, że ziemia i woda jest im bliższa niż podniebne atrakcje. W główne role wcielili się niezapomniani Zdzisław Maklakiewicz i Jan Himilsbach, którzy leżakując na piasku narzekali jedynie na to, że nie mają "bułki jakiej ptakom". Fragment filmu "Wniebowzięci": W tle widzimy Grand Hotel. Hotel romantyczny...Walory estetyczne Grand Hotelu idealnie wkomponowały się też w filmy nacechowane miłością, a charakterystyczna bryła budynku niejednokrotnie była malowniczym tłem romantycznych uniesień i sercowych wyznań. Choć w "Sztosie" Olafa Lubaszenki z tego typu tematami widz raczej styczności nie miał, to i tu znalazło się miejsce zarówno dla pierwiastka romantycznego, jak i samego Grand Hotelu. To właśnie na jego tle kwitnie uczucie pomiędzy "Synkiem" (Cezary Pazura) a Beatą (Ewa Gawryluk), które doprowadza ostatecznie do oświadczyn mężczyzny na sopockim molo. Blask Grand Hotelu w kadrze filmowej kamery po raz kolejny można jednak liczyć w sekundach. Zobacz także: Trójmiejska historia "Sztosów", czyli zabawa z cinkciarzami Nadmorskie plenery i sopockie widokówki przekonały za to twórców romantycznej komedii "Tylko mnie kochaj" do zlokalizowania kulminacyjnych scen właśnie w nadbałtyckiej scenerii z nieodłącznym widokiem Grand Hotelu. To właśnie tu dochodzi do szczęśliwego finału burzliwych relacji Michała (Maciej Zakościelny) i Julii (Agnieszka Grochowska). Kilkudniowy zaledwie pobyt ekipy filmowej w Sopocie okazał się jednak bardzo pracowity. W nadmorskich scenach użyto bowiem aż 200 statystów, co wymagało od filmowców nie tylko sprawnego ogrania sceny pocałunku głównych bohaterów, ale i opanowania tak dużego skupiska ludzi. Sądząc po surowych opiniach krytyków, ale i samych widzów, znacznie lepiej twórcy wywiązali się z tego drugiego zadania. ... i hotel pełen zagadek"Tylko mnie kochaj" czy "Ile waży koń trojański?" to przykłady zainteresowania Grand Hotelem współczesnych filmowców, aczkolwiek potencjał eleganckiego gmachu dostrzeżono już dekady temu. W 1968 roku do wnętrz sopockiego hotelu przeniosła się ekipa filmowa "Stawki większej niż życie". Co ciekawe jednak, Grand Hotel w drugim odcinku popularnej serii musiał "odegrać" rolę innego hotelu - tytułowego "Excelsiora", w którym Hans Kloss (Stanisław Mikulski) próbuje rozwikłać zagadkę tajemniczej śmierci szefa szpiegowskiej siatki w Gdańsku. Tym samym sopocki Grand Hotel na ekranach telewizorów stał się "Excelsiorem"... w gdańskiej Oliwie. Zobacz także: Trójmiasto w serialu o kapitanie Klossie Kilka lat później, bo w 1976 roku kolejna serialowa ekipa wykorzystała plenery Grand Hotelu do swoich potrzeb. Hansa Klossa zastąpił porucznik Borewicz, a Sopot stanowił tło pierwszego odcinka zatytułowanego "Major opóźnia akcję". Znany obiekt na tyle zainteresował filmowców, że ograno go z niemal każdej możliwej perspektywy, co było na tyle przydatne, że do Sopotu i Grand Hotelu twórcy "07 zgłoś się" wracali jeszcze kilkukrotnie. Tłumy gwiazd i filmowy bóg EgiptuWracały raz po raz również kolejne ekipy filmowe. Głównie jednak po to, by korzystać z ogólnych planów Grand Hotelu, którymi uzupełniano filmową kliszę. Wizytówkę Sopotu można momentami zobaczyć w "Konsulu" Mirosława Borka, "Medium" Jacka Koprowicza, "Co lubią tygrysy" Krzysztofa Nowaka-Tyszowieckiego, "To nie tak jak myślisz, kotku" i serialach: "Podróż za jeden uśmiech" czy "Czterdziestolatek - 20 lat później". W sopockich murach gościły ikony przedwojennego filmu, jak Marlena Dietrich i Greta Garbo. Apartament w hotelu zajmował też Omar Sharif, egipski aktor, którego publiczność kojarzyć może ze słynnego filmu "Lawrence w Arabii". Co ciekawe, w 1990 roku aktor razem z ekipą filmową odwiedził Sopot - migawki można znaleźć w obrazie "Złodziej tęczy". Kelner jak ambasador, czyli hotel od kuchniNależne sobie miejsce w filmie Grand Hotel wywalczył dopiero w 1985 roku, kiedy to doczekał się bodajże jedynego obrazu, który nie skupiał się na zewnętrznej bryle budynku, a na tym, co dzieje się wewnątrz i czym właściwie jest marka Grand Hotelu. Marcel Łoziński podczas wizyty w obiekcie stworzył trwający niespełna kwadrans dokument "Moje miejsce". W tym świetnym, słodko-gorzkim filmie poznajemy hotelową hierarchię - kamera wraz z widzami naświetla coraz to wyższe sfery społeczne i zawodowe pracujące na co dzień w gigantycznym gmachu. Reżyser ze swoją opowieścią wędruje od palacza w kotłowni, przez panią sprzątającą ubikację, kucharzy, pokojówki, aż po kelnerów, portierów i oczywiście dyrekcję. "Moje miejsce" to migawkowe, acz niezwykle barwne opowieści osobliwych hotelowych postaci. Poznajemy utrudzonego pracą palacza, opowiadającego o inteligenckich korzeniach i ojcu - przedwojennym profesorze. Pokojówkę, której mąż zginął podczas Grudnia '70, a ona sama potrafiła stawić czoło samemu Andrzejowi Jaroszewiczowi, który zdemolował hotelowy pokój. Kucharza, który z dumą chwali się, że może pracować na produktach, których nie znajdziemy w "Społem". W tych jakże odmiennych i oryginalnych wizerunkach znajdziemy jednak jeden wspólny mianownik. Niezależnie od swojej pozycji i funkcji każdy z pracowników jest święcie przekonany, że to on pełni najbardziej niewdzięczną, niebezpieczną i najważniejszą rolę w hotelowym zespole. Palacz, bo ogrzewa cały hotel. Czyszczący butelki, bo może zarazić się... AIDS. Szatniarz, bo "jak jakyś szmat zgynie, to trzeba płacić". Portier, który "obserwuje wzrocznie" ludzi i z pełnym przekonaniem stwierdza, że jest to profesja... niebezpieczna. Równie bezcenne są rady i wskazówki od samych pracowników: kelner powinien być bez nerwów, barman tolerancyjny, portier przytomny, a pokojówka wiecznie uśmiechnięta. Marcel Łoziński "Moje miejsce": Wpiszcie tu najbardziej znane filmowe sceny lub American Beauty - scena z reklamówką, płatki - zjeżdżający ze schodów dziecięcy wózek. kAMSON w odpowiedzi na post: Youky | "Run, Forrest run!" - Forrest gump"Cycki se usmaż" - Killer-ów 2-óchpOZDRAWIAM lokre w odpowiedzi na post: Youky | no nie musze mowic ze ze shreka i shreka 2 jest masa tekstow ogolnie uzywanych dzisiaj... co jeszcze... "Run forest run" to oczywiscie super tekscior:) tu u mnie z glupiego u glupszego"boom szaka laka" tez jest i wiele innych użytkownik usunięty w odpowiedzi na post: Youky | scena z pulp fiction jak vince przygotowuje sobie shota z heroiny (ach ten jego niezbędnik w futerale) oraz scena rytualnego mordu na zwierzętach z filmu dokumentalnego der ewige jude (ach ci jude sic!) Gnat_2 w odpowiedzi na post: Youky | Zed is dead, baby. Zed is dead...Pulp Fiction zwol w odpowiedzi na post: Youky | 'Collateral'Max (Jamie Fox) do Vincenta (Tom Cruise), po wyladowaniu martwego czlowieka na masce taxowki:- You killed him?- No, I shot him. Bullets and the fall killed him...

najsłynniejsze sceny z filmów